استفاده از اینترنت به عنوان بستر انتقال داده ها هر روزگسترش بیشتری پیدا می‌كند . باعث می‌شود تا مراجعه به سرویس دهندگان وب و سرویس‌های Email هر روز بیشتر شود.

با كمی كار می‌توان حتی دو كامپیوتر را كه در دو قاره مختلف قرار دارند به هم مرتبط كرد . پس از برقراری این ارتباط، ‌هر كامپیوتر، كامپیوتر دیگر را طوری می‌بیند كه گویا در شبكه محلی خودش قرار دارد. از این رهگذر دیگر نیازی به ارسال داده‌ها از طریق سرویس‌هایی مانند Email نخواهند بود. تنها اشكال این كار این است كه در صورت عدم استفاده از كاركردهای امنیتی مناسب،‌كامپیوترها كاملاً در اختیار خراب‌كاران قرار می‌گیرند. VPNها مجموعه‌ای از سرویس‌های امنیتی در برابراین عملیات رافراهم می‌كنند. در بخش قبلی با چگونگی كار VPN ها آشنا شدید و در اینجا به شما نشان می‌دهیم كه چگونه می‌توان در ویندوز یك VPN شخصی راه انداخت. برای این كار به نرم‌افزار خاصی نیاز نیست چون مایكروسافت همه چیزهای لازم را در سیستم‌عامل گنجانده یا در پایگاه اینترنتی خود به رایگان در اختیار همه گذاشته

نصب سرویس دهنده VPN

روی كامپیوتر بر پایه ویندوز NT نخست باید در بخش تنظیمات شبكه، راه‌انداز Point to Point Tunneling را نصب كنید. هنگام این كار، شمار ارتباط‌های همزمان VPN پرسیده می‌شود. در سرویس دهنده‌های NT این عدد می‌تواند حداكثر 256 باشد. در ایستگاه كاری NT،‌این عدد باید یك باشد چون این سیستم‌عامل تنها اجازه یك ارتباط RAS را می‌دهد. از آنجا كه ارتباط VPN در قالب Remote Access برقرار می‌شود ویندوز NT به طور خودكار پنجره پیكربندی RAS را باز می‌كند. اگر RAS هنوز نصب نشده باشد ویندوز NT آن را نصب می‌كند. هنگام پیكربندی باید VPN Adapter را به پورت‌های شماره گیری اضافه كنید. اگر می‌خواهید كه چند ارتباط VPN داشته باشید باید این كار را برای هر یك از VPN Adapter ها انجام دهید .

سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT

نصب سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT شبیه راه‌اندازی سرویس‌دهنده VPN است بنابراین نخست باید 4 مرحله گفته شده برای راه‌اندازی سرویس دهنده VPN را انجام بدهید،‌یعنی:

- نصب PPTP

- تعیین شمار ارتباط‌ها

- اضافه كردن VPN به عنوان دستگاه شماره‌گیری

- پیكربندی VPN Adapter در RAS، تنها‌تفاوت در پیكربندی VPN Adapter آن است كه باید به جای ارتباط‌های به سمت درون به ارتباط‌های به سمت بیرون (out going) اجازه بدهید.

- سپس تنظیمات را ذخیره كرده و كامپیوتر را بوت كنید.

در گام بعدی، در بخش Networking یك ارتباط(Connection) تلفنی بسازید. به عنوان دستگاه شماره‌گیر یا همان مودم باید VPN Adapter را انتخاب كرده و به‌جای شماره تلفن تماس، IP مربوط به سرویس دهنده VPN را وارد كنید. در اینجا پیكربندی سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT به پایان می‌رسد و شبكه‌های شخصی مجازی ساخته می‌شود.

سرویس گیرنده VPN روی ویندوز 2000

راه‌اندازی سرویس گیرنده VPN ساده‌تر و كم زحمت‌تر از سرویس دهنده آن است. در ویندوز 2000 به بخش مربوط به تنظیمات شبكه رفته یك Connection تازه بسازید.

گام نخست: Assistant در ویندوز 2000 پیكربندی VPN را بسیار ساده كرده است.

به طور معمول باید آدرس IP مربوط به سرویس دهنده VPN ر اداشته باشد. در اینجا باید همان IP معمولی را وارد كنید و نه IP مربوط به شبكه VPNرا، با این كار، VPN پیكربندی شده و ارتباط بر قرار می‌شود.

برای تعیین صلاحیت، باید نام كاربری و رمز عبور را وارد كنید كه اجازه دسترسی از طریق Remote Access را داشته باشید. ویندوز 2000 بی درنگ ارتباط برقرار كرده و شبكه مجازی كامل می‌شود.

گام دوم: كافی است آدرس IP مربوط به سرویس دهنده VPN را وارد كنید.

گام سوم: در پایان فقط كافی است خود را معرفی كنید.

سرویس گیرنده VPN روی ویندوز9 X

نصب سرویس گیرنده VPN روی ویندوزهای 95، 98 و SE 98 مانند هم است . نخست باید پشتیبانی از VPN فعال شود. در اینجا بر خلاف ویندوز NT به جای اضافه كردن پروتكل باید یك كارت شبكه نصب كنید. ویندوز x 9 همه عناصر لازم را نصب می‌كند. به این ترتیب كار نصب راه‌اندازها را هم كامل می‌گردد. در قدم بعدی باید Dialup adapter یك Connection بسازید. به عنوان دستگاه شمارگیر باید VPN adapter را معرفی كنید.

گام نخست: نصب VPN adapter

گام دوم: یك Connection تازه روی VPN dapter

در ویندوز 9X، سیستم‌عامل IP مربوط به سرویس 90 دهنده VPN را در خواست می‌كند.

گام سوم: آدرسIP مربوط به سرویس‌دهنده VPN را وارد كنید. پیكربندی سرویس گیرنده VPN در اینجا پایان یافته و ارتباط می‌تواند برقرار شود. تنها كافی است كه نام كاربری و رمز عبور را وارد كنید. اكنون ویندوز به اینترنت وصل شده و تونل را می‌سازد و داده‌های خصوصی می‌تواند حركت خود را آغاز كنند.